“Ούτε εκ του υπουργείου ούτε εκ της Συνόδου αναμένομεν γενναίον τι δια την Εκκλησίαν. Η τελευταία μάλιστα απεδείχθη ανίκανος όλως, αφ΄ ης ημέρας ιδρύθη εν Ελλάδι, να διαπράξη αγαθόν τι υπέρ της Εκκλησίας. Τουναντίον μάλιστα και έβλαψε ταύτην καιρίως παραγνωρίσασα όλως τον αληθή αυτής προορισμόν και θεωρήσασα εαυτήν μέχρι τούδε απλούν εργαστήριον δεσποτάδων και παπάδων, ους στρατολογούσα συνήθως εκ της κοινωνικής υποστάθμης, άνευ ελέγχου παιδείας και ηθικής, εξαποστέλλει αυτούς ουχί ως ποιμένας, αλλ΄ ως λύκους βαρείς, μη φειδομένους του ποιμνίου του Κυρίου. Παρά τοιούτου σωματείου επαναλαμβάνομεν και πάλιν, ότι ουδέν απολύτως αγαθόν έχομεν να προσδοκώμεν. Πάσας τας ελπίδας ημών αναθέτομεν εις την ιδιωτικήν πρωτοβουλίαν εκείνων, οίτινες ακμαίον έτι διασώζοντες αυτοί το θρησκευτικόν αίσθημα και κηδόμενοι της τιμής και αξιοπρεπείας της Εκκλησίας και της θρησκευτικής διαπαιδαγωγήσεως του Έθνους ημών θέλουσι και δύνανται να συντελέσωσιν εις ανύψωσιν του εκκλησιαστικού γοήτρου και εις αναρρίπισιν του θρησκευτικού παρ΄ ημίν αισθήματος.”
Ασφαλώς, ο συγκεκριμένος ιερομόναχος είχε φθάσει σε ύψη αγιότητας και γι’αυτό ο Θεός επέτρεψε να έχει αυτή την συγκλονιστική εμπειρία. Ας προσέξουμε ιδιαιτέρως όλοι μας, διότι δεν είναι μόνο η παραπληροφόρηση του συστήματος ή η αδιαφορία που “σκοτώνει” αλλά και η άγνοια…
Ο Λυκούργος Μαρκούδης διαβάζει την συγκλονιστική και επίκαιρη όσο ποτέ 39η επιστολή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά που αναφέρεται στην πνευματική διάσταση των αιτιών της λοιμικής νόσου της εποχής του , αναφέρει με ποιόν τρόπο την εξάλειψε και καταλήγει στην διακαή ευχή να μπορέσουμε με παρόμοιο τρόπο να εξαλείψουμε την πανδημία της μεταδοτικής νόσου που βιώνουμε!
