Η κατεχόμεν Γερμανία, αποφάσισε να στείλει πίσω στην Ελλάδα πάνω από 3.000 μουσουλμάνους λαθρομετανάστες εισβολείς σε πρώτη φάση, που κρίνει ως υπεράριθμους στο έδαφός της και τους οποίους η κατοχική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ απεφάσισε συγκεκριμένα να τους στείλει στην Κρήτη.
Ιωάννης Ορλάνδος, “θύμα“ της Επιτροπής του Λονδίνου και θύτης της Επανάστασης
Ανάλυση: Στέργιος Ζυγούρας
“Είκοσι μουρτάτες, [προδότες] βρωμόσκυλα, δεν εμπορείτε να κομματιάσετε;” Την σχετική επιστολή στέλνει από το Λονδίνο ο Ιωάννης Ορλάνδος στις 30/6/1825. Παραλήπτης είναι ο Γ. Κουντουριώτης τον οποίο η Bρετανική πολιτική ανέδειξε Πρόεδρο της προσωρινής Κυβέρνησης στην θέση του νόμιμα εκλεγμένου Π. Μαυρομιχάλη.
[Ἡ εἰσαγωγή τοῦ βιβλίου «Ρωμηοσύνη, Ρωμανία, Ρούμελη»] τοῦ πατρός Ἰωάννου Ρωμανίδου
Κατά παράκληση φίλων ἑτοίμασα γιά ἐκτύπωση αὐτό τό δοκίμιο χάρη ἐκείνων πού συγκινοῦνται μέ τήν Ρωμηοσύνη μας, παρ’ ὅλη τήν ὀργανωμένη καί ἔντονη πλύση ἐγκεφάλου πού δεχόμαστε γιά νά τήν ἐγκαταλείψουμε καά νά τήν ἀντικαταστήσουμε μέ τόν Γραικισμό, τόν ὁποῖο προσπαθοῦν οἱ Εὐρωπαῖοι νά μᾶς ἐπιβάλλουν ἀπό τόν 9ο αἰώνα καί οἱ Ρῶσοι μετά τήν Ἅλωση, ὅπως περιγράφουμε σέ αὐτό τό δοκίμιο.
Το πρώτο μεγάλο fund που θα σαρώσει τα “κόκκινα” δάνεια, βασίζεται σε ισλαμική χρηματοδότηση και εισέρχεται ιδιαίτερα επιθετικά στην ελληνική αγορά:.. H PCP Capital Partners LLP πρόκειται να διαθέσει περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια για να αγοράσει μη εξυπηρετούμενα δάνεια από τις ελληνικές τράπεζες! Συγκεκριμένα, η PCP, με έδρα το Ντουμπάϊ που διευθύνεται από την δαιμόνια Amanda Staveley (βλέπε ανωτέρω φωτογραφία).
Του Βασιλείου Χαραλάμπους, θεολόγου
Η είδηση ότι το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), επιζητεί την κατάργηση του αβάτου του Αγίου Όρους, λύπησε τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), συμπεριφέρεται ως υπερ-εκκλησία, με την αυθαίρετη στάση του στο θέμα του αβάτου του Αγίου Όρους. Πως είναι δυνατό να γίνει αποδεκτό αυτό το απαράδεκτο αίτημα;
Του Βασιλείου Χαραλάμπους, θεολόγου
[Όταν πριν χρόνια συνάντησα τη μάνα του Ιάκωβου Πατάτσου]
Θυμάμαι αρκετά χρόνια πριν, θα ήταν κοντά στο έτος 1985, πήγαινα με το αυτοκίνητό μου ένα κυριακάτικο πρωινό στην εκκλησία, εκείνη τη μαυροφορεμένη γιαγιά, με τη μαύρη παραδοσιακή μαντήλα, που αργόσερνε τα βήματά της στην άκρη του δρόμου. «Τέτοια ώρα, στην εκκλησιά θα πηγαίνει», σκέφτηκα.
