Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Θυμούμαι πριν πολλά χρόνια που ρώτησα κάποτε ένα κομμουνιστή στη Θεσσαλονίκη για το παιδομάζωμα. Χωρίς κανένα δισταγμό, μου ανέφερε το εξής : «Τι να σου πω; Κι εμένα τον αδελφό μου τον πήραν στο παιδομάζωμα». Το λυπημένο του ύφος δεν άφησε τη συζήτηση να επεκταθεί. Το παιδομάζωμα αποτελεί μια τραγική ιστορική πραγματικότητα. Τούτο το κακό δεν είχε μόνο το στοιχείο της βάναυσης αρπαγής των παιδιών από τις μανάδες τους, αλλά και την πρόσθετη λύπη, ότι με τη βία οδηγούσαν τα Ελληνόπουλα να ξεχάσουν την Πίστη τους.


