“Ο θάλαμος της εντατικής μύριζε μύρο, γέμισε από ΦΩΣ και βλέπω τον Άγιο Εφραίμ ο οποίος ήταν θεόρατος να μου λέει, ‘τώρα θα αναλάβω εγώ’…!” Εξιστορεί αυτό το Μέγα θαύμα που τον αξίωσε ο Άγιος, ο ειδικός φρουρός (πρώην άθεος!) Βασίλης Μαστρογιάννης.
Είναι πρόδηλο ότι μόλις, μία εβδομάδα προ της Αγίας Μεγάλης Εβδομάδας, του γεγονότος της μαρτυρικής πορείας του Κυρίου μας προς τον Γολγοθά μέχρι της ζείδωρης Αναστάσεως Του (Κυρίου μας), ο οποίος, σταυρωθείς και ταφείς, κατήργησε το θάνατο με θάνατο μεταλαμπαδεύων προς όλη την Οικουμένη το ζώπυρο φως της αληθείας και το χαρμόσυνο μήνυμα της αιωνίας ζωής, οι εν γένει πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις δημιουργούν μία ασφυκτική κατάσταση εις την κοινωνία.
Στο κεφάλαιο αυτό θα αποπειραθώ να εκθέσω όσο γίνεται συντομότερα τις πιο ουσιώδεις απόψεις για την προσευχή του Ιησού, της μεγάλης αυτής ασκήσεως της καρδίας, καθώς και την πλέον υγιαίνουσα διδασκαλία για την άσκηση αυτή την οποία συνάντησα στο Άγιο Όρος.
