Η Πολιορκία του Αλκαζάρ (Asedio del Alcázar de Toledo) αποτέλεσε μια επική νίκη των εθνικιστών στο ξεκίνημα του ισπανικού εμφυλίου πολέμου. Η πολιορκία ήταν η βάση για την ιταλική ταινία του 1940, “L’assedio dell’Alcazar”, σε σκηνοθεσία Augusto Genina, από όπου και η αφίσα. To Αλκαζάρ (ή Αλκάθαρ) αναδείχθηκε σε σύμβολο των εθνικιστών γιατί ήταν η Σχολή Ευελπίδων της χώρας. Διοικητής της ήταν ο συνταγματάρχης Μοσκαρδό (José Moscardó Ituarte). Στις 21 Ιουλίου 1936, βλέποντας τη συντριπτική αριθμητική υπεροχή των αριστερών πολιτοφυλάκων που κατέφθαναν με κάθε μέσο από τη Μαδρίτη, φέρνοντας μαζί τους και στοιχεία βαρέος πυροβολικού, κλείνεται στο μεσαιωνικό αραβικό φρούριο του Τολέδο, το Αλκαζάρ. Αριθμούν μόνο 1100 ευέλπιδες, στρατιώτες, χωροφύλακες και φαλαγγίτες συν 600 γυναικόπαιδα. Την επόμενη μέρα, ο αρχηγός των δημοκρατικών Καμπέγιο, μέσω τηλεφώνου, ζήτησε την άμεση παράδοση του φρουρίου αλλιώς θα εκτελούσε το γιο του Μοσκαρδό, Λουίς, που είχαν συλλάβει οι δημοκρατικοί. Ο Μοσκαρδό μίλησε με το γιο του στο τηλέφωνο και του ζήτησε να πεθάνει ως Ισπανός εθνικιστής. Το φρούριο δεν επρόκειτο να παραδοθεί. Ο Λουίς τον χαιρέτησε, φώναξε “¡Arriba España!”(“ζήτω η Ισπανία”) ενώ ο συνταγματάρχης άκουσε από το τηλέφωνο το πυροβολισμό που σκότωσε το 16χρονο γιο του. Η σκηνή αυτή διασώθηκε και μεταφέρθηκε σε όλο τον κόσμο από ξένους δημοσιογράφους που ήταν παρόντες.

Continue reading →