Δημήτρης Νατσιὸς, δάσκαλος-Κιλκὶς

Ὄχι, δὲν εἶναι λάθος γραμμένη ἡ λέξη. «Μαναστήρια» ὀνόμαζε ὁ λαὸς τὶς ἱερὲς μονὲς τοῦΓένους. Στὸ βιβλίο τοῦ Χρήστου Χρηστοβασίλη (1862-1937), γιὰ τὸν ὁποῖο ὅπως προσφυῶς γράφτηκε, «ἴσως δὲν ἦταν λόγιος ἀλλὰ κλεφταρματολός», μὲ τίτλο «Ἡρωικὰ διηγήματα», διαβάζουμε γιὰ τὶς τελευταῖες ὀρμήνειες τοῦ βαριοπληγωμένου μετὰ ἀπὸ μάχη μὲ τοὺς Τούρκους Ἀητόγιαννου, τοῦ τιμημένου καὶ ξακουσμένου ἀρχηγοῦ, «ποῦχε ἑξήντα χρόνια Κλέφτης καὶ δώδεκα πληγὲς στὸ κορμί του». Ξεψυχᾶ ὁ γερο-καπετάνιος, στὸ μοναστήρι τοῦ Ἅι-Λιά, ἀετοφωλιὰ τῆς Παναγίας στὴν Πίνδο.

Continue reading →