Δημήτρης Νατσιὸς,
δάσκαλος-Κιλκὶς

 Ἡ λέξη «ψυχαγωγία», σύμφωνα μὲ μία νόστιμη παρετυμολογικὴ ἑρμηνεία, παράγεται ἀπὸ τὶς λέξεις «ψύχος» καὶ «ἀγωγός». Σωλήνας, δηλαδή, ἀπὸ τὸν ὁποῖο διέρχεται, ψύχος, δροσιά. Διηγοῦνται ὅτι στὴν ἀρχαία Ἀθήνα, οἱ δοῦλοι, τὰ «δορυάλωτα ἀνδράποδα», οἱ αἰχμάλωτοι πολέμου, ὅπως περιφρονητικῶς τοὺς ὀνόμαζαν, καταδικάζονταν διὰ βίου στὰ λατομεῖα καὶ στὴν ἐξόρυξη μετάλλων. Ἡ μεταχείριση ἦταν ἀπάνθρωπη, ἰσοδυναμοῦσε μὲ καταδίκη σὲ ἀργὸ θάνατο. Δούλευαν -κυριολεκτεῖ ἡ λέξη-στὰ βάθη τῆς γῆς, ἐν μέσῳ πνιγηρῆς, μολυσμένης ἀτμόσφαιρας. Ἡ μόνη τους παρηγορία καὶ ἀναψυχὴ ἦταν οἱ ἀνάσες καθαροῦ, ψυχροῦ ἀέρα, ποὺ μετέφεραν σωλῆνες, ἀγωγοί, οἱ ὁποῖοι ἔφταναν ὣς τὴν ἐπιφάνεια. Αὐτοὶ οἱ «ψυχο-ἀγωγοὶ» ἦταν ἡ μόνη τους εὐχαρίστηση. Ἀπὸ δῶ, κατὰ τὴν, ἐπαναλαμβάνω, παρετυμολογία, προῆλθε ἡ λέξη «ψυχαγωγία».

Continue reading →