Αναδημοσίευση από τον Εκήβολο
Πρώιμος Κωνσταντίνος,
Στα όρια της αισθητικής
[Εκδότης: ΚΡΙΤΙΚΗ, 2003, (σελ. 92-94, 97)]
[…] Σε αυτή την προχριστιανική εποχή, η φιλοξενία αναφέρεται σχεδόν αποκλειστικά σε ανθρώπους, δεν νοείται ως φιλανθρωπία και δε ρυθμίζεται από τον πλούτο την ισχύ, τη θεία εύνοια και την κοινωνική διάκριση […] Είναι ένα ιερό έθιμο με ισχύ νόμου το οποίο όχι μόνο αφορούσε όλους αλλά οποιαδήποτε παράλειψη ή παραβίασή του συνεπαγόταν την ύβρι.







