Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Συνεχίζονται οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις των ελληνορθόδοξων εκκλησιών σε όλο το μήκος και το πλάτος της Μικράς Ασίας, εκκλησίες οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και επί αιώνες βρίσκονταν στο σκοτάδι και τώρα ανατέλλουν στο φως των ημερών μας!
By Mark R. Elsis
[August 17, 2012}
My coming to England in this way is, as I realize, so unusual that nobody will easily understand it. I was confronted by a very hard decision. I do not think I could have arrived at my final choice unless I had continually kept before my eyes the vision of an endless line of children’s coffins with weeping mothers behind them, both English and German, and another line of coffins of mothers with mourning children.”
~ Rudolf Hess (June 10, 1941)
Παιδιά που μεγάλωσαν με σωστά ιδανικά, οικογένειες που φρόντισαν να τους διδάξουν την αγάπη για το έθνος, να τους κάνουν να νιώθουν περήφανοι για την καταγωγή και τις ρίζες τους. Ο Τάσος και ο Σολωμός ήξεραν καλά ποιους είχαν απέναντι τους, τούρκους δολοφόνους. Η Ελληνικη ψυχή όμως δεν μπορεί να περιοριστεί, ΔΕΝ ΛΟΓΑΡΙΑΖΕΙ ΕΧΘΡΟΥΣ. Ζητά, ψάχνει και πολεμά για ότι της ανήκει. ΟΠΩΣ ΤΑ ΔΥΟ ΜΑΣ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΟΣ.
[σ.σ. ΘΑ ΤΟΝ ΜΑΖΕΨΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ…;]
“Μετά την Ακολουθία των Παρακλήσεων, γίνονται σε προαύλιους χώρους Ιερών Ναών και Μοναστηριών της Μητροπόλεως, υψηλού επιπέδου εκδηλώσεις. Σκοπός να ελαφρύνει κάπως το έντονα θρησκευτικό συναίσθημα….» (Δείτε στο τέλος ολόκληρο το δημοσίευμα)
[Αντίστοιχο κεφάλαιο στο έργο του Α. Κ. Καραδημητρίου – Με αφετηρία την «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ» του ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ και τις βασικές της ιδέες]
Οἱ σύγχρονοι ἱστορικοί ὑποστηρίζουν κατά κανόνα ὅτι οἱ λαοί καί οἱ κυβερνήσεις τους δέ διδάσκονται τίποτε ἀπό τήν ἱστορία – «ἡ ἱστορία διδάσκει ὅτι ἡ ἱστορία δέ διδάσκει» – καί ἑπομένως εἶναι ἄσκοπο νά ἀναζητοῦμε στό παρελθόν παρόμοιες καταστάσεις γιά νά ἀντλήσουμε ἐμπειρία καί διδάγματα, γιατί ἁπλούστατα ἡ ἱστορία δέν ἐπαναλαμβάνεται. Βέβαια, ὅτι ἡ Ἱστορία δέν μπορεῖ νά ἐπαναλαμβάνεται ὁμοιότροπα καί ἄσχετα ἀπό τόπο, χρόνο καί πρόσωπα εἶναι λογικό καί προφανές. Ἀπό τήν ἄλλη μεριά ὁμως, ἄν ἀφαιρέσουμε κάθε ὠφελιμιστικό χαρακτήρα ἀπό τή μελέτη τῆς ἱστορίας, ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νά ξεπέσουν τά ἱστορικά γεγονότα σέ ἕνα ἀνούσιο ἀνάγνωσμα γιά τούς περίεργους καί τούς ἀργόσχολους, σέ ἕνα κουτσομπολιό. Καί, φυσικά, ἄν ὁ Θουκυδίδης ἀσπαζόταν τίς ἀπόψεις τῶν νεότερων ὁμοτέχνων του, δέ θά ἐπιχειροῦσε νά γράψει ποτέ τό πολυτιμότερο ἴσως ἱστορικό ἔργο ὅλων τῶν ἐποχῶν.
Footage from an old Kriegsberichter videotape. Showing a Rudolf Hess memorial march in Denmark in 1997.
Κωνσταντίνος Ιωάν. Παπανικολάου,
πολύτεκνος δάσκαλος, περιοχή Λαρίσης.
Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας σε μια είδηση που κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες σε ηλεκτρονικά μέσα ενημερώσεως και αφορά στο θέμα του εκκλησιασμού των μαθητών του Δημοτικού, ο οποίος με έμμεσο τρόπο καταργείται (συνημμένο μήνυμα που ακολουθεί). Η είδηση αυτή αναφέρει πως, σύμφωνα με το άρθρο 3, παρ. 7 του νέου ΠΔ, «Εκκλησιασμός πραγματοποιείται κατά σχολείο ή τάξη με τη συνοδεία των εκπαιδευτικών ύστερα από σχετική απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων.».