Mass immigration is a phenomenon, the causes of which are still cleverly concealed by the system, and the multicultural propaganda is trying to falsely portray it as inevitable. With this article we intend to prove once and for all, that this is not a spontaneous phenomenon. What they want to present as an inevitable outcome of modern life, is actually a plan conceived around a table and prepared for decades, to completely destroy the face of the continent.
The man behind White European genocide Richard Coudenhove-Kalergi.
Ψηλά την σημαία! Πυκνώστε τις γραμμές! Οι άνδρες των SA παρελαύνουν με αποφασιστικό, θαρραλέο βήμα. Οι συντροφοί μας που έπεσαν από τα πυρά του Κόκκινων και των Αντιδραστικών, βαδίζουν πλάι μας, μες στις γραμμές μας!
Ανοίξτε δρόμο για τα φαιά τάγματα, ανοίξτε δρόμο για τους άνδρες των Ταγμάτων Εφόδου! Εκατομμύρια κοιτάζουν με ελπίδα την σβάστικα. Η μέρα για ψωμί και ελευθερία ανατέλλει!
Για τελευταία φορά, τώρα ηχεί το προσκλητήριο! Στεκόμαστε όλοι ήδη έτοιμοι πλέον για μάχη! Σύντομα το λάβαρο του Χίτλερ, θα κυματίζει πάνω από τα οδοφράγματα. Η αποστολή μας, θα διαρκέσει λίγη μόνον ώρα!
Ψηλά την σημαία! Πυκνώστε τις γραμμές! Οι άνδρες των SA παρελαύνουν με αποφασιστικό, θαρραλέο βήμα. Οι συντροφοί μας που έπεσαν από τα πυρά του Κόκκινων και των Αντιδραστικών, βαδίζουν πλάι μας, μες στις γραμμές μας!
Die Fahne Ηoch!
Die Fahne hoch! Die Reihen fest geschlossen! SA marschiert mit ruhig festem Schritt. Kam’raden, die Rotfront und Reaktion erschossen, Marschier’n im Geist in uns’ren Reihen mit!
Die Straße frei den braunen Bataillonen. Die Straße frei dem Sturmabteilungsmann! Es schau’n aufs Hakenkreuz voll Hoffnung schon Millionen. Der Tag für Freiheit und für Brot bricht an!
Zum letzten Mal wird nun Appell geblasen! Zum Kampfen steh’n wir alle schon bereit! Bald flattern Hitlerfahnen über Barrikaden. Die Knechtschaft dauert nur noch kurze Zeit!
Die Fahne hoch! Die Reihen fest geschlossen! SA marschiert mit ruhig-festem Schritt. Kameraden, die Rotfront und Reaktion erschossen, Marschieren im Geist in unseren Reihen mit.
Flag High!
Flag high! Ranks closed tight! The stormtroopers march with bold, firm step. Comrades shot by Reds and Reactionaries March in spirit within our ranks!
Clear the streets for the brown battalions. Clear the streets for the stormtroop men! Millions already look hopefully up to the swastika. The day is breaking for freedom and bread!
For the last time now the call is sounded! Already we stand all ready to fight! Soon the Hitler banners will flutter over the barricades. Our bondage won’t last much longer!
Flag high! Ranks closed tight! The stormtroopers march with calm, firm step. Comrades shot by Reds and Reactionaries March in spirit within our ranks.
Ένα άκρως εξαιρετικό ντοκυμαντέρ της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας, που αποτυπώνει το”Εβραϊκό πρόβλημα”…!
Το εν λόγω ντοκυμαντέρ, είναι του Fritz Hippler υπό την αιγίδα του Joseph Goebbels, Υπουργού Δημόσιας Διαφώτισης και Προπαγάνδας Του Τρίτου Ράιχ – παραγωγή του 1940.
Στρατηγός Λέον Ντεγκρέλ, SS Wallonien – Εκστρατεία Προς Ανατολάς
Ένας από τους πιο γνωστούς Ευρωπαίους εθελοντές Εθνικοσοσιαλιστές, που πολέμησαν κατά την διάρκεια του Δευτέρου Μεγάλου Πολέμου μέσα από τις τάξεις των WAFFEN SS (Μάχιμων SS) – ο Leon Degrelle, ήταν Βέλγος Βαλλόνος στην καταγωγή, αρχηγός του Ρεξιστικού κόμματος του Βελγίου και στρατιώτης στις τάξεις της λεγεώνας της Βαλλονίας. Κατά την διάρκεια του πόλεμου, συμμετείχε σε εκατοντάδες μάχες του Ανατολικού Μετώπου, ξεκινώντας από τον βαθμό του δεκανέα και φθάνοντας μέχρι αυτόν του διοικητή της λεγεώνας. Μετά τον πόλεμο, συνέχισε να υπερασπίζεται με πάθος τις ιδέες του μέχρι τον θάνατο του, και ως εκτούτου, αποτέλεσε φωτεινό σύμβολο Ευρωπαίου Εθνικοσοσιαλιστή που ποτέ δεν υπέστειλε την σημαία του αγώνα για τα ιδανικά του.
Γεννήθηκε στο Βέλγιο στις 15 Ιουνίου του 1906, στο Bouillon του Λουξεμβούργου και μεγαλώνοντας άρχισε να δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα πολιτικά πεπραγμένα της πατρίδας του. Συμμετείχε σε κάποια παλιά κομματικά σχήματα, όμως γρήγορα διαφοροποιήθηκε από αυτά και μαζί με άλλους ίδρυσε το Ρεξιστικό κόμμα (από το λατινικό Christus Rex Χριστός Βασιλιάς ).
Ο Ρεξισμος, περιγράφεται ως ένα ρωμαιοκαθολικό αντικοινοβουλευτικό αντικαπιταλιστικό σύστημα και η εμφάνιση του στα μέσα της δεκαετίας του 30, έκανε σοβαρή εντύπωση στο Βέλγιο, όπως φαίνεται και από την επιτυχία του στις εκλογές του 1936, όπου έλαβε 11,5 % των ψήφων και εξέλεξε 21 βουλευτές και 12 γερουσιαστές. Ο Ντεγκρελ, ηγέτης του κόμματος, υποστήριζε την εγκαθίδρυση ενός συστήματος στα πρότυπα του Ιταλικού Φασισμού, ενώ ήταν υπέρ των Φλαμανδών Εθνικιστών και επιθυμούσε την συνεργασία με την Γερμανία.
Μετά την επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ και την Γερμανική πρόσκληση για κατάταξη εθελοντών, ο Ντεγκρέλ ενθουσιασμένος πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Λεγεώνας της Βαλλονίας και παρά την προσφορά των Γερμανών να του δοθεί βαθμός αξιωματικού, εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι έπρεπε να εκπαιδευτεί πρώτα για να αποκτήσει εμπειρία. Έτσι, ως δεκανέας αποτέλεσε έναν από τους χίλιους περίπου Βέλγους στην πλειοψηφία τους Ρεξιστες που συγκρότησαν την λεγεώνα και τον Αύγουστο του 1941 εντάχθηκε στο Γερμανικό Στρατό με την ονομασία Βαλλονικό Τάγμα Πεζικού 373 και μεταφέρθηκε στην Πολωνία για εκπαίδευση. Από το φθινόπωρο του 1941 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1942, η μονάδα πήρε μέρος σε επιχειρήσεις εσωτερικής ασφάλειας στην Πολωνία και τον Μάιο του 1942 εντάχθηκε στις εφεδρείες της 68ης Μεραρχίας Πεζικού.
Τον Ιούνιο του 1942, μεταφέρθηκε στην 97η Μεραρχία Κυνηγών και έλαβε μέρος στις μάχες ανατολικά του Σταλιγκραντ. Τον Ιούνιο του 1943, η μονάδα μεταφέρθηκε στα SS ως ταξιαρχία εφόδου WALLONIEN (SS Sturmbrigade Wallonien) και εντάχθηκε στην δύναμη της Μεραρχίας WIKING με την οποία έλαβε μέρος σε σκληρές μάχες το 1943.
Τον Νοέμβριο του 1943, η μεγάλη ώρα για την λεγεώνα φθάνει. Περικυκλωμένη στο Τσερκάσυ, θα συμμετάσχει στην έφοδο για την διάσπαση του κλοιού πολεμώντας ηρωικά επί μέρες ως οπισθοφυλακή, θα υποστεί τρομερές απώλειες (από τους 2.000 άνδρες, θα απομείνουν 632), αλλά θα καταφέρει να εξέλθει από τον κλοιό.
Στις 20 Φεβρουαρίου του 1944, ο Λοχαγός πλέον Ντεγκρέλ, λαμβάνει προσωπικά από τον Αδόλφο Χίτλερ τον Σταυρό των Ιπποτών και θα τον ακούσει να λέει ”Εάν είχα γιο, θα ήθελα να ήταν σαν τον Λέον”.
Η επιστροφή στο Βέλγιο για αναδιοργάνωση, ήταν αποθεωτική. Πάνω σε άρματα και σε εκατοντάδες οχήματα μάχης σε μια ατελείωτη σειρά 14 χιλιομέτρων διέσχισαν την Φλάνδρα και είχαν μια ένδοξη υποδοχή στις Βρυξέλλες από 100.000 ανθρώπους.
Τον Απρίλιο του 1944, η μονάδα θα λάβει μέρος στην μάχη του Ναρβα. Τον Αύγουστο του 1944, ο Ντεγκρέλ λαμβάνει τα φύλλα δρυός του Σταυρού των Ιπποτών (ο πρώτος μη Γερμανός, που έλαβε τέτοια διάκριση), καθώς και το χρυσό έμβλημα του εκ συστάδην μάχης, το οποίο έπαιρναν όσοι συμπλήρωναν 75 ημέρες συνεχούς μάχης σώμα με σώμα. Τον Νοέμβριο του 1944, έλαβε την οριστική ονομασία 28η Μεραρχία Εθελοντών των SS WALLONIEN. Τον Ιανουάριο του 1945, η WALLONIEN με δύναμη 4.000 ανδρών, συμμετείχε σε σκληρές μάχες στην Πομερανία , στον Κάτω Όντερ από τις οποίες έχασε το 80% της δύναμης της.
Το τέλος του πόλεμου, βρήκε την Μεραρχία στο Σλέσβινγκ Χολστάιν της Δανίας. Από κει, ο Ντεγκρέλ διέφυγε στην Νορβηγία και κατόπιν στην Φρανκικη Ισπανία, παίρνοντας μαζί του τις σημαίες της λεγεώνας και τα παράσημά του. Καταδικασμένος σε θάνατο από την δημοκρατική κυβέρνηση της χώρας του, παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του- το 1994 – στην Μάλαγα της Ισπανίας.
Κέρδισε στο πεδίο της μάχης, όλα του τα παράσημα και παρέμεινε πιστός στις ιδέες του μέχρι το τέλος – δηλώνοντας σε μία από τις τελευταίες του συνεντεύξεις, ”για το μόνο πράγμα που λυπάμαι από τον πόλεμο είναι ότι χάσαμε”…!
Over the past decade, the Middle East — the cradle of civilization and the birthplace of the three major monotheistic religions — has become a flashpoint for religious extremism and fascism. The general public has grown used to associating radicalism with Islam, even to such an extent that the general notion is that the Islamic faith is the expression of religious extremism par excellence.
Yet such assessments have generally failed to take into account an equally dangerous radical trend that has been unfolding in the region for decades — Zionism.
“Εάν ο Αμερικανικός λαός επιτρέψει ποτέ στις ιδιωτικές τράπεζες να ελέγξουν την έκδοση του νομίσματός του, τότε πρώτα μέσω του πληθωρισμό και έπειτα μέσω του αποπληθωρισμό, οι τράπεζες και οι εταιρείες που θα αναπτυχθούν τριγύρω τους, θα αποστερήσουν από τους ανθρώπους όλη την περιουσία τους έως ότου τα παιδιά τους ξυπνήσουν άστεγα επάνω στην ήπειρο που κατέκτησαν οι Πατέρες τους… Πιστεύω ότι τα τραπεζικά ιδρύματα, είναι πολύ πιο επικίνδυνα για τις ελευθερίες μας από τους τακτικούς στρατούς… Η εξουσία έκδοσης χρήματος, πρέπει να αφαιρεθεί από τις τράπεζες και επαναποδοθεί στον λαό, στον οποίο ανήκει η δικαιοδοσία.”
— Thomas Jefferson
“If the American people ever allow private banks to control the issue of their currency, first by inflation, then by deflation, the banks and corporations that will grow up around them will deprive the people of all property until their children wake up homeless on the continent their Fathers conquered…I believe that banking institutions are more dangerous to our liberties than standing armies… The issuing power should be taken from the banks and restored to the people, to whom it properly belongs.”
Ο Wilhelm Furtwängler, διευθύνει την Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου σε ένα κονσέρτο, που εδόθη το 1942 σε ένα εργοστάσιο της εταιρείας “AEG”. Το πρελούδιο του Ρίχαρντ Βάγκνερ, “Οι Αρχιτραγουδιστές Της Νυρεμβέργης” (Die Meistersinger von Nürnberg).
Κατωτέρω παρατίθεται ένα κείμενο του 1980 από τον Matt Koehl, τότε του “Εθνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Του Λευκού Λαού” (National Socialist White People’s Party), όπου καθορίζει ευθέως τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των “Ναζί” και των σοβαρών, αληθιών και νόμιμων Εθνικοσοσιαλιστών.
Είμαστε Εθνικοσοσιαλιστές, όχι “Ναζί”
του Matt Koehl
Είναι ένας “Ναζί”το ίδιο όπως ένας Εθνικοσοσιαλιστής ;
Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι αντίπαλοί μας και το ανημέρωτο κοινό, θα πει ότι είναι ακριβώς το ίδιο. Αλλά είναι σωστή η άποψή τους;
Τούτο υπερβαίνει ένα απλό ακαδημαϊκό ερώτημα. Η σωστή απάντηση επί του συγκεκριμένου θέματος, επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις σε εμάς τους Εθνικοσοσιαλιστές.
Είναι αληθές, φυσικά, ότι μόνον στην πρώτη φάση, το Κίνημά μας αναφέρθηκε ως “Αμερικανικό Ναζιστικό Κόμμα”. Αυτή ήταν μία σκόπιμη επιλογή τακτικής που απέβλεπε αποκλειστικά στην προσέλκυση της μέγιστης δυνατής δημοσιότητας.
Ορισμένοι έχουν αμφισβητήσει την αποτελεσματικότητα αυτής της προσέγγισης, υποστηρίζοντας ότι θα ήταν πολύ καλύτερο να είχε χρησιμοποιηθεί ο όρος, “Εθνικοσοσιαλιστικό”, αποκλειστικά και εξαρχής, με πλήρη ιδεολογική συνέπεια. Είτε τούτο το επιχείρημα είναι σωστό είτε όχι ως προς αυτό το σημείο – η οποιαδήποτε σκοπιμότητα χρήσης του όρου “Ναζί”, ανήκει στο παρελθόν. Το σημαντικό είναι, ότι για το παρόν και το μελλοντικό μας έργο ως Εθνικοσοσιαλιστές, ο συγκεκριμένος όρος είναι απολύτως άχρηστος.
Είναι γεγονός, ότι η ετικέτα “Ναζί”, αρχικά χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου της Βαϊμάρης ως ένας όρος περιφρόνησης και χλευασμού εναντίον του Αδόλφου Χίτλερ και του Κινήματός του. Πουθενά δεν χρησιμοποίησε ο Φύρερ αυτή την ονομασία – ούτε στις ομιλίες του, ούτε στο Mein Kampf (Ο Αγών Μου) και ούτε οπουδήποτε αλλού.
Δεν είναι μόνον μία έκφραση που διαστρεβλώνει το πραγματικό μας όνομα, αλλά υποδηλώνει σαφώς μία έλλειψη ουσίας ή σοβαρότητας, κάτι που με τη σειρά του καθιστά εξαιρετικά δύσκολο για οποιονδήποτε να εκλάβει το μήνυμά μας σοβαρά. Πράγματι, εάν επιδιώκουμε το κοινό να αποκτήσει μία αξιόπιστη αντίληψη για την ιδεολογία μας, τότε εμείς πρέπει να παρουσιάσουμε τους εαυτούς μας με εντιμότητα, ειλικρίνεια και ευθέως όπως είμαστε επακριβώς — Εθνικοσοσιαλιστές — και όχι σαν κάποιο είδος πολιτικής γελειογραφίας ή καρικατούρας. Διαφορετικά, θα ήταν σαν να περιμέναμε αξιοπιστία και σοβαρότητα από τους κάθε λογής Μαρξιστές-Λενινιστές επαναστάτες, που θα τριγύριζαν αναφερόμενοι στον εαυτό τους ως “Κομμούνια”.
Ωστόσο, μάλλον υπάρχει ένας πολύ πιο σημαντικός λόγος, γιατί εμείς οι Εθνικοσοσιαλιστές πρέπει να απορρίψουμε τον όρο “Ναζί”. Αυτή η ετικέτα που χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να υποτιμήσει την Εθνικοσοσιαλιστικη υπόθεση, στην πορεία της πολεμικής και μεταπολεμικής προπαγάνδας, εισήχθη μία νέα πάρα πολύ αμαρτωλή συνειδισιακή χροιά – όπου φέρνει αυτόματα στο μυαλό μία τερατώση εικόνα μίσους και κακού, μία εικόνα που κάθε αξιοπρεπής άνθρωπος την βρίσκει αποκρουστική.
Αλλά, εάν η εικόνα του “Ναζί” έχει απωθήσει πολλούς αξιόλογους και αξιοπρεπείς ανθρώπους, δυστυχώς, έχει προσελκύσει – εξαιτίας της στερεότυπης προπαγάνδας του Χόλυγουντ, της νοσηρής εικόνας του “Ναζί” – ανθρώπους που είναι ψυχικά άρρωστοι, με πνευματια συμπλεγματικοί και ελαττώματα, επιφέροντας ως τελικό αποτέλεσμα να προσομοιάζουν και να επιβεβαιώνουν την προπαγάνδα του εχθρού μας…, αλλά που όλοι αυτοί δεν έχουν απολύτως ουδεμία σχέση και φυσικά ούτε θέση στο αληθές Εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα.
Επομένως, μπορούμε μόνον να συμπεράνουμε, ότι η συνέχιση χρήσης του όρου “Ναζί”, είναι τουλάχιστον αυτοκαταστροφική.
Εμείς, φυσικά, δεν έχουμε κανέναν έλεγχο πάνω στο πως θα αποφασίσουν να μας αποκαλούν οι εχθρόι μας. Αλλά, το πως θα αποφασίσουμε να αποκαλούμε τους εαυτούς μας, είναι άλλο θέμα.
Η αλήθεια είναι, ότι δεν χρειαζόμαστε κανενός είδους ψευδώνυμα. Είμαστε Εθνικοσοσιαλιστές, όχι “Ναζί” . Υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά.
–88!–
Πηγή: Λευκή Δύναμη: Η Επαναστατική Φύση Του Εθνικοσοσιαλισμού, Νο. 96 (Νοέμβριοςr-Δεκέμβριος 1980), σελ. 8.
