Του π. Αντωνίου Χρήστου, εφημερίου του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Δικηγορικών Γλυφάδας
Το καλοκαίρι, εκτός από εποχή διακοπών, είναι και γεμάτο με μνήμες ιδιαίτερα λαοφιλών αγίων. Η επαρχία γεμίζει από κόσμο, ντόπιους και τουρίστες, αλλά η επίσκεψή τους συμπίπτει πολλές φορές με τη μνήμη-πανήγυρι του πολιούχου ενός χωριού ή πολλών και γραφικών εξωκλησιών στην ηπειρωτική και τη νησιωτική Ελλάδα. Όλοι μας, λίγο, πολύ, από τα παιδικά μας χρόνια μέχρι και σήμερα έχουμε να θυμηθούμε κάτι από τη συμμετοχή μας σε τέτοιες πανηγύρεις. Μερικοί μάλιστα δεν θεωρούν ότι έκαναν καλοκαίρι αν δεν βρίσκονταν στην πανήγυρι ενός αγίου που εόρταζε. Μέχρι εδώ όλα καλά, ευλογημένα και άγια.
[“Περί Προσευχής” Αρχιμανδρίτου ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ (Σαχάρωφ). Μετάφρασις εκ του Ρωσικού Ιερομονάχου Ζαχαρίου. Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου. Έσσεξ Αγγλίας 1993.]
Κατά τας ώρας της κατά Πρόνοιαν Θεοεγκαταλείψεως διεγείρεται εντός ημών πυρίνη προσευχή, και εν τοις κόλποις αυτής το πνεύμα μετά χαράς ατενίζει την συγγένειαν αυτού μετά του Χριστού, η δε ομοίωσις προς Αυτόν αυξάνει.
[Youtube: Demo of Alison Chabloz’s new revisionist ditty which, this time, reveals the outrageous lies of so-called ‘Holocaust’ ‘survivors’.]
My name is Irene Zisblatt and I come from Hungary Can you believe what evil Nazi bastards did to me I was gassed not once but twice I mangaed to escape Over the electric fence Landed on the train
I saw them taking babies and tearing them in two And creepy Dr Mengele he removed my tattoo They tried to turn my brown eyes blue Make lampshades from my skin For months I swallowed diamonds And shat them out again
Tell us another Come on, my brother Repeat the cover For tribal gain Safe in our tower Now is the hour Money and power We have no shame
Let’s lie and cheat on film No one suspects a thing Bigger the lie is better for us! Every fake survivor Every fake survivor’s laughing Fake survivors’ tongues are wagging All us frauds are busy blagging Spin and yarn there’ll be no gagging You shall pay All the way Every night and day!
My name is Elie Wiesel may I show you my tattoo I wrote a book for US kids to study while at school It’s full of nonsense tales of course What do you all expect But it made me very wealthy As a liar I’m the best
At Auschwitz they burned babies tho the water table’s high Fred Leuchter’s work on ditches well it almost made me cry Treblinka was a another one There was no funeral pyre I cannot speak Hungarian But oh boy can I lie
History repeats itself No limit to our wealth Thanks to your debt we’re Bleeding you dry We control your media Control of your books and TV With the daily lies we feed you Suffering victimisation Sheeple have no realisation You shall pay…
My name is Otto Frank and my daughter’s name is Anne The poor girl died of typhus at Bergen-Belsen camp She wrote an introduction To her famous diary The rest was penned by Levin then publishèd by me
Two thousand and sixteen the copyright came to an end The Anne Frank trust decided once again the rules to bend We truly had no choice although The whole thing really stank But the book now has two authors Anne and Otto Frank.
Bank notes let’s print some more We love to see you poor Let’s start a war Our pockets to line There is no more doubting Every nations debt is mounting While the bankers keep on counting Pension fund has now gone awol Nothing left upon your table You shall pay..
[“Περί Προσευχής” Αρχιμανδρίτου ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ (Σαχάρωφ). Μετάφρασις εκ του Ρωσικού Ιερομονάχου Ζαχαρίου. Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου. Έσσεξ Αγγλίας 1993.]
Τον πέμπτον χρόνον της μοναστηριακής μου ζωής ο ηγούμενος της Μονής του Αγίου Παντελεήμονος, Αρχιμανδρίτης Μισαήλ, εκάλεσεν εμέ και ανέθεσεν εις εμέ ως διακόνημα την εκμάθησιν της Ελληνικής γλώσσης, διότι η Μονή είχεν ανάγκην μοναχών οίτινες θα εγνώριζον την τοπικήν γλώσσαν, και διότι αύτη ήτο απαραίτητος εις όλας τας σχέσεις της Μονής μετά του έξω κόσμου, του πνευματικού και του πολιτικού.
