Με μικρά βήματα ο Ανάστασης (αυτό ήταν το βαπτιστικό όνομα του αγίου) πλησίασε όσο μπορούσε πιο κοντά τα περιστέρια. Άφησε το δέμα πάνω στις πλάτες του πεζοδρομίου κι έπειτα, σκύβοντας, προσπάθησε να μαζέψει με τη χούφτα του σουσάμι από κάτω. Όταν σε λίγο σηκώθηκε, άφησε την παλάμη του ορθάνοιχτη και περίμενε να έρθουν τα πουλιά και να φάνε απ’ το χέρι ου. Δεν άργησε μάλιστα ένα γκριζόμαυρο περιστέρι να δει το σουσάμι που ήταν κολλημένο στη μικρή παλάμη. Μ’ένα φτερούγισμα ήρθε, κάθισε στ’ ακροδάχτυλα του παιδιού κι άρχισε να τσιμπολογά, ραμφίζοντας με δύναμη το τρυφερό χεράκι.

Continue reading →