Τα αποτελέσματα της λεγομένης Αγίας και Μεγάλης Συνόδου του Κολυμβαρίου άρχισαν να «αποδίδουν καρπούς». Οι θιασώτες της διαδίδουν εκείθεν κακείθεν ότι «μπήκαν τα θεμέλια» για την ενότητα της Χριστιανοσύνης. Ότι η Μεγάλη Σύνοδος «άνοιξε το δρόμο» για την ποθητή ένωση των κατακερματισμένων Χριστιανών. Ότι έδωσε «νέα ώθηση» στην Οικουμενική Κίνηση, αφού, όπως είναι γνωστό, μέσω των αποφάσεών της, ο Οικουμενισμός θεωρείται μονόδρομος για την πορεία της Εκκλησίας.
The problem of the origins, the foundations and the future destiny of the global hegemony of the white race is, of course, among the most exciting issues of today. We have in our hands a newly published large volume by Wahrhold Drascher, who, thoroughly knowledgeable, comprehensively informed and with an acute historical sense, takes on precisely this subject (Die Vorherrschaft der weissen Rasse, Berlin, 1936). We shall provide an outline of his book, on account of the interest which, as we shall soon see, his views may have for Italian readers.
Ένοπλοι εισέβαλαν σε εκκλησία κοντά στην πόλη Ρουέν στη Νορμανδία σκοτώνοντας με μαχαίρι τον Ιερέα και κρατώντας ομήρους. Οι δράστες έπεσαν νεκροί κατά την επέμβαση της αστυνομίας. Αποκλείστηκε η περιοχή στο Σεντ-Ετιέν-ντι-Ρουβρέ και οι αρχές κάλεσαν τους πολίτες να μην προσεγγίσουν το σημείο.
Next month, Chinese researchers will edit adult human DNA using the revolutionary CRISPR/Cas-9 tool, commonly known as CRISPR, for the first time anywhere in the world.
Ήταν τρελός γι’αυτό και του’πρεπε η δόξα κι αυτοί τον πρόδωσαν με θάνατο φιλί ενός τρελλού πάντα μπροστά τραβάει η λόξα για να φοβούνται και να κρύβονται οι δειλοί
Ήταν τρελός γι’αυτό τον ξέχασαν οι αγύρτες σαν το τσιγάρο του στα χείλη η ζωή από τί φτιάχνονται των προδοτών οι φύτρες και δεν τιμούμε όσους έχουνε φωνή
Τρελό αδέλφι μου,έγινες ντέρτι μου σ’ένα τραγούδι πόσο θάρρος να στριμώξω γίνε σημαία μου κι έλα παρέα μου αυτούς στο σβέρκο μου που κάθησαν να διώξω
Στα μαύρα χόρευε με δοξαριές θανάτου δεν τον ένοιαζε που φεύγει και μαγκιά του
Ήταν τρελός κι αυτοί χαράμισαν μια σφαίρα γιατί οι δειλοί πάντα τους άοπλους χτυπούν μ’αυτός αθάνατος γυρίζει στον αγέρα γιατί οι αθάνατοι δε φεύγουν πάντα ζουν
Τρελό αδέλφι μου,έγινες ντέρτι μου σ’ένα τραγούδι πόσο θάρρος να στριμώξω γίνε σημαία μου κι έλα παρέα μου αυτούς στο σβέρκο μου που κάθησαν να διώξω
Στα μαύρα χόρευε με δοξαριές θανάτου δεν τον ένοιαζε που φεύγει και μαγκιά του
Τρελό αδέλφι μου,έγινες ντέρτι μου σ’ένα τραγούδι πόσο θάρρος να στριμώξω γίνε σημαία μου κι έλα παρέα μου αυτούς στο σβέρκο μου που κάθησαν να διώξω
Στα μαύρα χόρευε με δοξαριές θανάτου δεν τον ένοιαζε που φεύγει και μαγκιά του
