Category Archives: Άρθρα, Αναλύσεις, Σχόλια, Ρήσεις, Συνεντεύξεις
Ekonomisk Och Social Politik i Det Nationalsocialistiska Tyskland…! (Photo)
Ekonomisk och Social Politik i det Nationalsocialistiska Tyskland
Nedanstående stycken är hämtade från boken Tyskland talarfrån 1939. Den ursprungliga upplagan med titeln Germany speakspublicerades för den brittiska allmänheten som ett svar på de antityska stämningar som spreds i detta land i slutet av 1930-talet. Då den på ett klarläggande sätt förklarar idéerna och tankevärlden hos ledande personer inom stat och parti gjordes även en svensk upplaga. Kom ihåg – nationalismen och socialismen är två sidor av samma kärlek till folket!
Ιωάννης Συκουτρής: Η Ηρωική Αντίληψις Της Ζωής…! (Photo)
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Ιωάννης Συκουτρής
Στο βιβλίο «ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ» του Ι. Συκουτρή, περιέχονται τρία κεφάλαια βασισμένα σεαντίστοιχα μαθήματά του προς την Ελευθέρα Σχολή Κοινωνικής Προνοίας. «ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ», «ΠΕΡΙ ΤΟΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ», «ΤΥΠΟΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ». Στους «ΤΥΠΟΥΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΩΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ» οΣυκουτρής αναφέρεται σε έξι περιπτώσεις αντιλήψεως της ζωής, οι οποίες αντιστοιχούν σε έξι ιδεατούςανθρωπίνους τύπους. Έτσι, αφού περιγράψει την θρησκευτική, την μηδενιστική, την ευδαιμονιστική, τηνανθρωπιστική αντίληψη της ζωής και την αντίληψη του αντικειμενικού έργου, θα καταλήξει αναφερόμενος στηνηρωική αντίληψη της ζωής. Αυτό το τελευταίο, υπέροχο κείμενο παραθέτουμε εδώ.
Η ΗΡΩΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η ηρωική αντίληψις της Ζωής αναχωρεί από την αρχήν, ότι η Ζωή είν’ ένας διαρκής αγών, μίααδιάκοπος, χωρίς τέρμα και χωρίς σταμάτημα, μάχη εναντίον της φύσεως, εναντίον των άλλων ανθρώπων,εναντίον του εαυτού μας. Επομένως και ο άνθρωπος, κάθε γενεάς, αποτελεί μίαν συνεχή μ ε τ ά β α σ ι ν προςκάτι άλλο, προς κάτι ανώτερον. Όχι προς ένα διαφορετικόν είδος οργανικού όντος (τον υπεράνθρωπον π.χ. τουNietzsche), αλλά προς το να γίνη φορεύς μιας ανωτέρας, δηλαδή εντονωτέρας και πλουσιωτέρας μορφής τηςΖωής. Έτσι κάθε άνθρωπος αξιόλογος είν’ ένας π ρ ό δ ρ ο μ ο ς, που αντλεί το νόημα της υπάρξεώς του όχι απότο παρελθόν ούτ’ από το παρόν, αλλ’ από το μέλλον και μόνον. Το παρελθόν ως παρελθόν το αγνοεί, προς τοπαρόν ευρίσκεται εις πόλεμον συνεχή. Όχι μόνον προς εκείνο το παρόν, το οποίον δεν είν’ εις την ουσίαν τουπαρά επιβίωσις του παρελθόντος, ή μάλλον διατήρησις του σώματος αυτού οφειλομέν’ εις την δειλίαν ή τηννωθρότητα των συγχρόνων ανθρώπων· ο ηρωικός άνθρωπος μάχεται και προς το γνήσιον παρόν, το παρόν που ζηγύρω του και ζη μέσα του.
Το Γράμμα Της Πάουλα Χίτλερ Για Τον Αδόλφο Χίτλερ, Τον Μεγαλύτερο Αδελφό Της – Paula Hitler’ Letter About Adolf Hitler, Her Great Brother…!
Paula Hitler About Her Great Brother
Paula Hitler wrote: “Adolf was the greatest son of our Austrian homeland” and “for Germany he always wanted the best.” (October 12 and December 28, 1957.) In her most famous statement, she wrote to German newspapers:
“Gentlemen!
Never forget this: Your names will long be forgotten even before your bodies have rotted away in the earth. But the name Adolf Hitler will still be a light in the darkness.
You cannot murder him by drowning his memory in your slop-buckets and you cannot strangle him with your filthy, ink-stained fingers. His name exists forever in hundreds of thousands of souls.
You are far too insignificant to even touch him.
He loved Germany, he fretted over Germany. When he fought for honour and respect it was for German honour, for respect for Germany and when there was nothing left, he gave Germany his life.
What have you given so far? Which one of you would give his life for Germany? The only things you care about are riches, power and never-ending luxury items. When you think of Germany, you think of indulging your senses without responsibility, without cares?
Trust me on this: The Führer’s utter unselfishness in word and deed alone guarantees his immortality. The fact that the bitter fight for Germany’s greatness wasn’t crowned by success, as with Cromwell’s in Britain, has a lot to do with the mentality of the people involved.
On the one hand the Englishman’s character is essentially unfair, ruled by jealousy, self-importance, and a lack of consideration. But he never forgets he is an Englishman, loyal to his people and to his crown. On the other hand, the German with his need for recognition is never first and foremost a German.
Therefore it doesn’t matter to you, you insignificant beings, if you destroy the entire nation. Your only guiding thought will always be: me first, me second, me third.
In your worthlessness, you will never think of the welfare of the nation – and with that pitiful philosophy you wish to prevent the immortality of a giant?
Paula Hitler, Berchtesgaden , May, 1st. 1957
COMMANDER MATT KOEHL — Ich Hatt’ Einen Kameraden…! (Video)
Ich hatt’ einen Kameraden
It is with the greatest sadness that we have to announce to you that Commander Matt Koehl died in his sleep in the night between October 9 and October 10, 2014, at the age of 79.
There are no words to express the personal loss to us who were close to him and to the Cause for which he was selflessly fighting his entire life.
His brilliant intelligence, his linguistic skills, and his great talent for music would have opened all doors to him in society, had he not chosen to follow his inner calling to fight for the National Socialist idea. This is not the time, nor the place to discuss his achievements or his disappointments. All his life he did what he found to be right, without ever thinking about the consequences for himself.
The Movement was his life – but his life was so much more than the Movement. His sense of humor, his extensive knowledge about so many things, and his inquisitive mind made it a great pleasure to be in his company. I have spent many months on the road with Matt Koehl over the last 40 years, and it was never dull. I feel a never-ending gratitude for the privilege of having known this extraordinary man and for the knowledge he so readily shared with me. We could have our differences about this, that, or the other, but such differences were never allowed to stand in the way of our friendship. Behind the public figure Matt Koehl, the Commander, there was a private Matt Koehl, the human being that so few people ever met, but whose warmth and wit were life giving – also when the going was rough.
He will not be forgotten!
Please understand that these are difficult times here at Nordland. There are so many decisions to be made – and so many things to sort out. Please bear with us and have a little patience. We will keep you informed, but it may take some time.
Don Jay
BUILDING A BETTER WORLD FOR FUTURE ARYAN GENERATIONS
Απόσπασμα Από Το “Ο Αγών Μου”… Του Αδόλφου Χίτλερ…! #3
Το κατωτέρω απόσπασμα είναι σχετικό με τα όσα γράφει στο «Men Kampf» το 1924 για την εκπαιδευτική πολιτική του κράτους, εάν ποτέ οι Eθνικοσοσιαλιστές πάρουν την εξουσία:
«Η δεύτερη μεταρρύθμιση που το φυλετικό Κράτος πρέπει να επιφέρει στα προγράμματα διδασκαλίας, είναι η ακόλουθη : Είναι ιδιαίτερο γνώρισμα της υλιστικής εποχής μας , η διδασκαλία κ’ η μόρφωση να στρέφεται σχεδόν αποκλειστικά προς τις θετικές επιστήμες: Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία κλπ. Βέβαια, αυτές οι γνώσεις, είναι χρήσιμες σε μίαν εποχή όπου βασιλεύει η τεχνική και η χημεία κι όπου η καθημερινή ζωή τις έχει καθιερώσει κατά τρόπο εκπληκτικό. Μολοντούτο ο κίνδυνος είναι μεγάλος όταν στραφεί ολοκληρωτικά, η γενική παιδεία ενός Κράτους , αποκλειστικά και πάντα σ’ αυτές τις επιστήμες. Αντίθετα η γενική παιδεία πρέπει πάντοτε ν’ αποβλέπει σ’ ένα ιδανικό. Έχει καθήκον, να στηριχθεί πάνω σε βάσεις «ανθρωπιστικές» και να δημιουργήσει τα σημεία απ’ όπου αργότερα θα ξεκινήσει μια επαγγελματική εκπαίδευση πιο ανεπτυγμένη. Αν δεν γίνει αυτό, τότε ξοδεύουμε ασυλλόγιστα δυνάμεις που θάχουν πολύ πιο μεγάλη σημασία για την ανθρώπινη ύπαρξη αργότερα, απ’ όλες αυτές τις τεχνικές γνώσεις.
Ειδικώτερα η διδασκαλία της ιστορίας δεν πρέπει να παραγνωρίζει την αρχαία περίοδο. Αν κατέχουμε έστω και σε χοντρές γραμμές την Ρωμαϊκή ιστορία, θα μας γίνει ο καλύτερος οδηγός για τα σημερινά χρόνια, αλλά και για όλες τις εποχές. Πρέπει ακόμη να διαφυλάξουμε σ’ όλη του την ομορφιά το Ελληνικό Ιδεώδες του πολιτισμού. Οι διαφορές ανάμεσα στους λαούς δεν πρέπει να μας εμποδίσουν να βρούμε την κοινότητα της ράτσας που τις ενώνει και τα σημεία όπου έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Ο παθιασμένος αγώνας μας πρέπει νάχει πλατειά αντικείμενα : ένας ολόκληρος πολιτισμός αγωνίζεται για την ύπαρξή του κι αυτός ο πολιτισμός θα βαστάξει εκατομμύρια χρόνια γιατί θ’ αγκαλιάσει και θα συνταιριάσει τον Ελληνισμό με τον Γερμανισμό».
Αυτή η ικανότητα είναι πάντα εκεί, αν και θα βρεθεί κοιμισμένη εκτός αν οι εξωτερικές περιστάσεις την ξυπνούν στη δράση. Τα έθνη, ή μάλλον οι φυλές, που χρηματοδοτούνται με την ικανότητα της πολιτιστικής δημιουργiκότητας κατέχουν αυτήν την ικανότητα σε μια λανθάνουσα μορφή κατά τη διάρκεια των περιόδων όταν οι εξωτερικές περιστάσεις είναι δυσμενείς προς το παρόν και επομένως δεν επιτρέπουν στην ικανότητα για να εκφραστούν αποτελεσματικά.
Είναι επομένως εξωφρενικά άδικο να μιλήσει για τους προ-χριστιανικούς Γερμανούς ως βαρβάρους που δεν είχαν κανέναν πολιτισμό. Δεν είναι ποτέ τέτοιοι. Αλλά η δριμύτητα του κλίματος που επικράτησε στις βόρειες περιοχές που κατοίκησαν στους επιβληθέντες όρους της ζωής που παρακώλυσαν μια ελεύθερη ανάπτυξη των δημιουργικών ικανοτήτων τους. Εάν είχαν έρθει στο δικαιότερο κλίμα του νότου, χωρίς τον προηγούμενο πολιτισμό, και εάν απόκτησαν το απαραίτητο ανθρώπινο υλικό – δηλαδή, άτομα μιας κατώτερης φυλής – για να τους εξυπηρετήσουν, θα είχαν ανθίσει έξοχα εμπρός, όπως στην περίπτωση των Ελλήνων, παραδείγματος χάριν.
Αλλά αυτή η αρχέγονη δημιουργική ικανότητα στα πολιτιστικά πράγματα δεν οφειλόταν απλώς στο βόρειο κλίμα τους. Γιατι ο Λαπωνας ή ο Εσκιμώος δεν θα γινοταν δημιουργός ενος πολιτισμου ακομα και εάν αυτός είχαι μεταμοσχευθεί στο νότο. Όχι, αυτή η θαυμάσια δημιουργική ικανότητα είναι ένα ειδικό δώρο που παραχωρείται στον άριο, εάν βρίσκεται κοιμισμένο σε αυτον ή γίνεται ενεργό, όπως οι δυσμενείς όροι της φύσης αποτρέπουν την ενεργό έκφραση εκείνης της ικανότητας ή της ευνοϊκής άδειας περιστάσεων σ’ αυτό!»
Απόσπασμα Από Το “Ο Αγών Μου”… Του Αδόλφου Χίτλερ…! #2
Το κατωτέρω απόσπασμα από το «Mein Kampf», αναφέρεται στην δημιουργία του πολιτισμού:
«Θα ήταν μάταιος κόπος να συζητούμε πάνω στο σημείο του ποια ή ποιες ράτσες υπήρξαν πρωταρχικά οι φορείς του ανθρώπινου πολιτισμού κι έχουν, στην συνέχεια, βάλει τα θεμέλια αυτού που εννοούμε, λέγοντας: ανθρωπότητα. Είναι πολύ απλό να ρωτήσουμε τώρα, με τις παρούσες συνθήκες, κάτι τέτοιο κι η απάντηση είναι εύκολη και ξεκάθαρη. Όλα όσα έχουμε σήμερα μπροστά μας σαν σημάδια του ανθρώπινου πολιτισμού, καρποί της τέχνης, της επιστήμης και της τεχνικής είναι, σχεδόν κυριολεκτικά, δημιουργήματα και καρποί της δραστηριότητας των Αρίων. Αυτό το γεγονός επιτρέπει να συμπεράνουμε αμοιβαία κι όχι χωρίς σοβαρούς λόγους, ότι η Άρια φυλή είναι ο μοναδικός δημιουργός μιας ανώτερης ανθρωπότητας και σαν συνέχεια, ότι αντιπροσωπεύει τον πρωταρχικό τύπου αυτού που εννοούμε με τη λέξη: «άνθρωπος».
Ο Άριος, είναι ο Προμηθέας της ανθρωπότητας το θείο άστρο του πνεύματος φώτιζε πάντοτε το ξεκάθαρο μέτωπο του πάντα αυτός άναβε και διατηρούσε τη φωτιά που κάτω απ’ τη μορφή της γνώσης, φώτιζε τη νύχτα κι αποκάλυπτε τα μυστήρια, που επίμονα ήθελαν να κρατήσουν τη σιωπή τους, δείχνοντας έτσι στον άνθρωπο τον δρόμο που έπρεπε να χαράξει για να καταστεί κυρίαρχος πάνω στ’ άλλα ζωντανά πλάσματα τούτης της γης. Αν εξάλειφαν απ’ το πρόσωπο της γης τον Άριο, ένα βαθύ σκοτάδι θα ξαπλωνόταν πάνω της , για μερικούς αιώνες ο πολιτισμός που αυτός δημιούργησε θ’ αντανακλούσε ακόμη αλλά τελικά ο κόσμος θα μεταβαλόταν σε μιαν απέραντη έρημο. Αν διαχωρίζαμε την ανθρωπότητα και την ιστορία της σε τρεις ανθρώπινους τύπους: σ’ αυτόν που την δημιούργησε , σ’ αυτόν που διαφύλαξε την παρακαταθήκη και σ’ αυτόν που την κατάστρεψε δεν θα μπορούσαμε να κατατάξουμε τον Άρειο παρά μόνο στον πρώτο ανθρώπινο τύπο.
Εγκαθίδρυσε τα θεμέλια και το μεγάλο έργο ολόκληρης της ανθρώπινης δημιουργίας και μονάχα απ ‘τη θέα του και την ύπαρξη του εξαρτήθηκε ο χαρακτήρας των υπόλοιπων λαών. Έστησε τις χοντρές πέτρες και τα σχέδια των οικοδομημάτων της ανθρώπινη προόδου και άφησε μόνο την εκτέλεση τους στο πνεύμα των άλλων φυλών. Παράδειγμα: μέσα σε μερικές δεκάδες χρόνια ολόκληρη η Ανατολή κι η Ασία θα μπορούσε να ονομάζει δικό της έναν πολιτισμό που την θεμελιακή βάση, του έβαλε το Ελληνικό πνεύμα και η Γερμανική τεχνική».
Απόσπασμα Από Το “Ο Αγών Μου”… Του Αδόλφου Χίτλερ…! #1
Το κατωτέρω απ’οσπασμα από το «Mein Kampf», αφορά την επίσκεψή του στο κοινοβούλιο της Αυστρίας, και έχει ως εξής:
«Το Γερμανικό στοιχείο μέσα στο Αυστριακό κράτος εξαρτούσε την τύχη του από τις αποφάσεις της Ράιχσρατ. Μέχρι που να καθιερωθεί παγκοσμίως η μυστική ψήφος, υπήρχε ακόμη μια ταπεινή πλειοψηφία Γερμανών στο Κοινοβούλιο. Αυτή η κατάσταση έδινε αφορμή για συλλογισμούς πάνω στην αβέβαιη στάση της Σοσιαλδημοκρατίας για τα εθνικά ζητήματα και την αντίθεση της κάθε φορά που έμπαινε θέμα σημαντικό για την τύχη και τα ενδιαφέροντα των Γερμανών. Φοβόταν ότι θα διασπαρούν οι οπαδοί της μέσα σε ξένους λαούς. Μέχρι τότε η Σοσιαλδημοκρατία δεν μπορούσε να διεκδικεί δικαιώματα Γερμανικού κόμματος, αλλά η καθιέρωση της ψήφου πήρε τα πρωτεία από τους Γερμανούς, ακόμα και αριθμητικώς. Έτσι, ο δρόμος τώρα ήταν ελεύθερος για τον «απογερμανισμό». Από τότε, η βαθειά εθνική μου συνείδηση επαναστάτησε, μέσα σε μια αίθουσα αντιπροσώπων του λαού, όπου όχι μόνο δεν αντιπροσωπεύοταν κάθε τι Γερμανικό, αλλά και προδίνοταν. Όμως αυτά τα ελαττώματα του εκλογικού συστήματος ήταν τα λιγότερο αξιοκατάκριτα, όσο το Αυστριακό Κράτος.
Είχα κιόλας καταλάβει ότι όσο θα επιζούσε η Αυστριακή Κυβέρνηση, η Γερμανική πλειοψηφία δε θάπαιρνε ποτέ μια προνομιακή θέση στο Κοινοβούλιο. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες μπήκα για πρώτη φορά σ’ αυτές τις αίθουσες που τόσο σεβόμουν αλλά και τόσο τις είχαν δυσφημήσει. Άλλωστε και μόνο η αρχιτεκτονική, σου γεννούσε το σεβασμό: είχα μπροστά μου το υπέροχο Ελληνικό στοιχείο, εδώ στη Γερμανική γη.»
Yukio Mishima Και Φασισμός…! (Photos)
Ο Romano Vulpitta (γεννηθείς το 1939), είναι Ιταλός πρώην διπλωμάτης και μελετητής ενός Ιαπωνικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στην Ρώμη και απεφοίτησε από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου ενός Ρώμης. Εισήχθη στο Υπουργείο Εξωτερικών ενός Ιταλίας το 1964. Υπήρξε καθηγητής Σύγχρονης Ιαπωνικής Λογοτεχνίας στην Νάπολη από το 1972 έως το 1975. Αργότερα, εγκαταστάθηκε στην Ιαπωνία και έγινε καθηγητής στο Kyoto Sangyo Πανεπιστήμιο με ειδίκευση ενός Ευρωπαϊκές Επιχειρηματικές Σπουδές και ενός Ιαπωνο-Ευρωπαϊκές Συγκριτικές Πολιτισμικές Σπουδές. Είναι συγγραφέας των έργων «Οι συνθήκες του Αήττητου: Yojuro Yasuda» και «Σκέψεις για τον κόσμο» και «Μουσολίνι: Η ιστορία ενός Ιταλού». Έχει συνταξιοδοτηθεί και διαμένει στην Ιαπωνία. Το κείμενο που ακολουθεί εκφωνήθηκε ως διάλεξη τον Οκτώβριο του 2012.
ΜΕΡΟΣ Α’
1. Η εκτίμηση για τον Mishima μεταξύ των Ιταλών Εθνικιστών
Το τρέχον έτος σηματοδοτεί την ενενηκοστή επέτειο της «Πορείας προς την Ρώμη» του Μουσολίνι. Το μεγάλο όνειρο που αγκάλιασε ο ιταλικός λαός – το όνειρο ενός ολόκληρου έθνους – το αγκάλιασε και ο Yukio Mishima, παρά τις διαφορές στην μορφή και την έκφραση.
Θα ήθελα να εκφράσω τις σκέψεις μου για το θέμα αυτό. Ο Mishima είναι δημοφιλής στους Ιταλούς Εθνικιστές. Πώς έγινε ο Mishima ήρωας για τους Εθνικιστές; Η Ιταλία αποτελεί την πρώτη ξένη χώρα, όπου τα λογοτεχνικά έργα του Mishima μεταφράζονται και εκδίδονται. Καινούργιες ή αναθεωρημένες εκδόσεις εξακολουθούν να κυκλοφορούν ακόμη μέχρι και σήμερα. Ομιλίες, διαλέξεις και ταινίες για τον Mishima και τα έργα του, όπερες βασισμένες στα έργα του, όπως και πλήθος άλλων εκδηλώσεων μνήμης πραγματοποιούνται συνεχώς στην Ιταλία.
Η ταινία, «Πατριωτισμός», προβλήθηκε τον Νοέμβριο του 2009 και ήμουν εκεί, για να δώσω μία διάλεξη με θέμα «ο Yukio Mishima και ο Ιαπωνικός Ρομαντισμός». Τον Μάρτιο του 2012 ένας άλλος συγγραφέας προγραμμάτισε μία παράσταση του έργου του Mishima «Φωνές των Ηρωικών Ψυχών» στην Ρώμη.
Μεταξύ των Ιταλών ΝεοΦασιστών, ειδικά των νεαρών, ο Mishima απολαμβάνει μίας μεγάλης δημοτικότητος. Τον προσεγγίζουν ως διανοητή και ως ηθοποιό , παρά ως λογοτέχνη. Τον λατρεύουν ως ήρωα, ο οποίος πέθανε για τις αξίες του παραδοσιακού πολιτισμού της Ιαπωνίας και τον θεωρούν ως μία ενσάρκωση της Ιαπωνίας, του έθνους των Σαμουράι και των Καμικάζι.
Το γεγονός ότι ο Mishima κατέστη μία ιδανική προσωπικότητα στα μάτια πολλών Ιταλών νεοφασιστών, οφείλεται στο ότι διακρίνουν στον Mishima το δικό του αξιακό σύστημα. Στις επόμενες παραγράφους θα πραγματευθώ την σχέση μεταξύ Mishima και φασισμού και τα σημεία συμπτώσεως μεταξύ του φασισμού και των ιδεωδών, τα οποία αποτελούν μέρος της λογοτεχνίας του Mishima.
The Coudenhove-Kalergi Plan: The Genocide Of The People Of Europe…! (Photos)
Mass immigration is a phenomenon, the causes of which are still cleverly concealed by the system, and the multicultural propaganda is trying to falsely portray it as inevitable. With this article we intend to prove once and for all, that this is not a spontaneous phenomenon. What they want to present as an inevitable outcome of modern life, is actually a plan conceived around a table and prepared for decades, to completely destroy the face of the continent.
The man behind White European genocide Richard Coudenhove-Kalergi.
Vidkun Quisling: Fedrelandets Fiender — Stortinget, 7. April 1932…! #1 (Photo)
Vidkun Quisling: Fedrelandets Fiender — Stortinget, 7. April 1932
Stortinget, 7. april 1932
Kilde: Stortingstidende, 1932, s. 544-549.
Like før påske talte hr. Nygaardsvold fra dette sted hårdt og hånlig om en ung mann, som i landets tjeneste hadde fått sitt ene øie ødelagt av pøbelen. Iforgårs fant han det passende å omtale mig på en lignende måte i anledning av det overfall som jeg hadde vært utsatt for. Hr. Nygaardsvold har igjen å demonstrere, hvor kjekk han vilde vært i en lignende situasjon, og hvorledes han og hans nærmeste vilde føle det, hvis de blev utsatt for en lignende behandling. Hr. Nygaardsvold skal huske på at der er en nemesis i livet for den som handler urettferdig, selvom det er mot den han tror har urett.
Στρατηγός Leon Degrelle, SS Wallonien – Εκστρατεία Προς Ανατολάς…!
Στρατηγός Λέον Ντεγκρέλ, SS Wallonien – Εκστρατεία Προς Ανατολάς
Ένας από τους πιο γνωστούς Ευρωπαίους εθελοντές Εθνικοσοσιαλιστές, που πολέμησαν κατά την διάρκεια του Δευτέρου Μεγάλου Πολέμου μέσα από τις τάξεις των WAFFEN SS (Μάχιμων SS) – ο Leon Degrelle, ήταν Βέλγος Βαλλόνος στην καταγωγή, αρχηγός του Ρεξιστικού κόμματος του Βελγίου και στρατιώτης στις τάξεις της λεγεώνας της Βαλλονίας. Κατά την διάρκεια του πόλεμου, συμμετείχε σε εκατοντάδες μάχες του Ανατολικού Μετώπου, ξεκινώντας από τον βαθμό του δεκανέα και φθάνοντας μέχρι αυτόν του διοικητή της λεγεώνας. Μετά τον πόλεμο, συνέχισε να υπερασπίζεται με πάθος τις ιδέες του μέχρι τον θάνατο του, και ως εκτούτου, αποτέλεσε φωτεινό σύμβολο Ευρωπαίου Εθνικοσοσιαλιστή που ποτέ δεν υπέστειλε την σημαία του αγώνα για τα ιδανικά του.
Γεννήθηκε στο Βέλγιο στις 15 Ιουνίου του 1906, στο Bouillon του Λουξεμβούργου και μεγαλώνοντας άρχισε να δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα πολιτικά πεπραγμένα της πατρίδας του. Συμμετείχε σε κάποια παλιά κομματικά σχήματα, όμως γρήγορα διαφοροποιήθηκε από αυτά και μαζί με άλλους ίδρυσε το Ρεξιστικό κόμμα (από το λατινικό Christus Rex Χριστός Βασιλιάς ).
Ο Ρεξισμος, περιγράφεται ως ένα ρωμαιοκαθολικό αντικοινοβουλευτικό αντικαπιταλιστικό σύστημα και η εμφάνιση του στα μέσα της δεκαετίας του 30, έκανε σοβαρή εντύπωση στο Βέλγιο, όπως φαίνεται και από την επιτυχία του στις εκλογές του 1936, όπου έλαβε 11,5 % των ψήφων και εξέλεξε 21 βουλευτές και 12 γερουσιαστές. Ο Ντεγκρελ, ηγέτης του κόμματος, υποστήριζε την εγκαθίδρυση ενός συστήματος στα πρότυπα του Ιταλικού Φασισμού, ενώ ήταν υπέρ των Φλαμανδών Εθνικιστών και επιθυμούσε την συνεργασία με την Γερμανία.
Μετά την επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ και την Γερμανική πρόσκληση για κατάταξη εθελοντών, ο Ντεγκρέλ ενθουσιασμένος πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Λεγεώνας της Βαλλονίας και παρά την προσφορά των Γερμανών να του δοθεί βαθμός αξιωματικού, εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι έπρεπε να εκπαιδευτεί πρώτα για να αποκτήσει εμπειρία. Έτσι, ως δεκανέας αποτέλεσε έναν από τους χίλιους περίπου Βέλγους στην πλειοψηφία τους Ρεξιστες που συγκρότησαν την λεγεώνα και τον Αύγουστο του 1941 εντάχθηκε στο Γερμανικό Στρατό με την ονομασία Βαλλονικό Τάγμα Πεζικού 373 και μεταφέρθηκε στην Πολωνία για εκπαίδευση. Από το φθινόπωρο του 1941 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1942, η μονάδα πήρε μέρος σε επιχειρήσεις εσωτερικής ασφάλειας στην Πολωνία και τον Μάιο του 1942 εντάχθηκε στις εφεδρείες της 68ης Μεραρχίας Πεζικού.
Τον Ιούνιο του 1942, μεταφέρθηκε στην 97η Μεραρχία Κυνηγών και έλαβε μέρος στις μάχες ανατολικά του Σταλιγκραντ. Τον Ιούνιο του 1943, η μονάδα μεταφέρθηκε στα SS ως ταξιαρχία εφόδου WALLONIEN (SS Sturmbrigade Wallonien) και εντάχθηκε στην δύναμη της Μεραρχίας WIKING με την οποία έλαβε μέρος σε σκληρές μάχες το 1943.
Τον Νοέμβριο του 1943, η μεγάλη ώρα για την λεγεώνα φθάνει. Περικυκλωμένη στο Τσερκάσυ, θα συμμετάσχει στην έφοδο για την διάσπαση του κλοιού πολεμώντας ηρωικά επί μέρες ως οπισθοφυλακή, θα υποστεί τρομερές απώλειες (από τους 2.000 άνδρες, θα απομείνουν 632), αλλά θα καταφέρει να εξέλθει από τον κλοιό.
Στις 20 Φεβρουαρίου του 1944, ο Λοχαγός πλέον Ντεγκρέλ, λαμβάνει προσωπικά από τον Αδόλφο Χίτλερ τον Σταυρό των Ιπποτών και θα τον ακούσει να λέει ”Εάν είχα γιο, θα ήθελα να ήταν σαν τον Λέον”.
Η επιστροφή στο Βέλγιο για αναδιοργάνωση, ήταν αποθεωτική. Πάνω σε άρματα και σε εκατοντάδες οχήματα μάχης σε μια ατελείωτη σειρά 14 χιλιομέτρων διέσχισαν την Φλάνδρα και είχαν μια ένδοξη υποδοχή στις Βρυξέλλες από 100.000 ανθρώπους.
Τον Απρίλιο του 1944, η μονάδα θα λάβει μέρος στην μάχη του Ναρβα. Τον Αύγουστο του 1944, ο Ντεγκρέλ λαμβάνει τα φύλλα δρυός του Σταυρού των Ιπποτών (ο πρώτος μη Γερμανός, που έλαβε τέτοια διάκριση), καθώς και το χρυσό έμβλημα του εκ συστάδην μάχης, το οποίο έπαιρναν όσοι συμπλήρωναν 75 ημέρες συνεχούς μάχης σώμα με σώμα. Τον Νοέμβριο του 1944, έλαβε την οριστική ονομασία 28η Μεραρχία Εθελοντών των SS WALLONIEN. Τον Ιανουάριο του 1945, η WALLONIEN με δύναμη 4.000 ανδρών, συμμετείχε σε σκληρές μάχες στην Πομερανία , στον Κάτω Όντερ από τις οποίες έχασε το 80% της δύναμης της.
Το τέλος του πόλεμου, βρήκε την Μεραρχία στο Σλέσβινγκ Χολστάιν της Δανίας. Από κει, ο Ντεγκρέλ διέφυγε στην Νορβηγία και κατόπιν στην Φρανκικη Ισπανία, παίρνοντας μαζί του τις σημαίες της λεγεώνας και τα παράσημά του. Καταδικασμένος σε θάνατο από την δημοκρατική κυβέρνηση της χώρας του, παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του- το 1994 – στην Μάλαγα της Ισπανίας.
Κέρδισε στο πεδίο της μάχης, όλα του τα παράσημα και παρέμεινε πιστός στις ιδέες του μέχρι το τέλος – δηλώνοντας σε μία από τις τελευταίες του συνεντεύξεις, ”για το μόνο πράγμα που λυπάμαι από τον πόλεμο είναι ότι χάσαμε”…!