Αριστείδης Βικέτος

Συμπληρώνονται αυτές τις μέρες 97 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή. Ο τραγικός επίλογος γράφτηκε στην Σμύρνη στις 12 -13 (νέο ημερολόγιο) Σεπτεμβρίου 1922 με την πυρπόληση της ελληνικής και της αρμενικής  συνοικίας της Σμύρνης.

Το κάψιμο των σπιτιών ανάγκασε τους κρυμμένους σε αυτά Χριστιανούς να βγουν έξω στους δρόμους, με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι,  που είχαν γλυτώσει από τις προηγούμενες σφαγές, να πέφτουν στα χέρια των Τούρκων και να υφίστανται τρομερούς βασανισμούς πριν τον θάνατό τους. Μεταξύ των θυμάτων, υπήρξαν και μεμονωμένες περιπτώσεις Δυτικών (Αμερικανών, Ολλανδών κ.α.), παρ’ ότι οι Τούρκοι κατά κανόνα αυτούς δεν τους πείραζαν.

Οι σφαγές κατά Ελλήνων και Αρμενίων από τους Τούρκους έκαναν τον Αμερικανό Πρόξενο στην Σμύρνη Τζωρτζ Χόρτον (George Horton) να γράψει: «Ένα από τα δυνατότερα συναισθήματα, που πήρα μαζί μου απ’ τη Σμύρνη ήταν το συναίσθημα της ντροπής, διότι άνηκα στο ανθρώπινο γένος». 

Ιδιαίτερα μαρτυρικός και απάνθρωπος  υπήρξε ο θάνατος του Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομου, του οποίου την  Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού η Εκκλησία τιμά την ιερή μνήμη μαζί με τους άλλους μαρτυρικώς τελειωθέντες Αρχιερείς και ιερείς.

Απόψε ένας εξαίρετος φίλος, ο οποίος ( παρόλο ότι δεν έλκει την  καταγωγή του από την Σμύρνη, την έχει πάντα στην καρδιά του) , μου έστειλε ένα ντοκουμέντο και μου έγραψε: ” με την χάρη του Θεού το βρήκα σήμερα . Τυχαίο; Δεν νομίζω”. Εκ μέσης καρδίας τον ευγνωμονώ και τον ευχαριστώ.

Πρόκειται για ένα φιλμάκι , χρόνια πριν την καταστροφή. Στο 1:21 δείχνει τον Σμύρνης Χρυσόστομο. Πρώτη φορά σε κάμερα. Συγκλονιστικό. Το 1911 στο Διοικητήριο.