Κύπρος – Εθνική Ενότητα Ή Προδοσία…; (Photos)

43 χρόνια μετά το εσκεμμένο πραξικόπημα και την απόφαση των Αγγλοαμερικάνων για διχοτόμηση του νησιού, εμείς, οι εναπομείναντες Εθνικιστές θυμόμαστε και παίρνουμε τον λόγο για να αναφέρουμε κάποια γεγονότα από μαρτυρίες (αυτές που δεν θα δείτε πουθενά γραμμένες στα συστημικά μέσα ενημέρωσης) όπως και την δική μας θέση και γραμμή, εις ότι αφορά τους εν Κύπρο εγκάθετους και εθνοπροδότες οι οποίοι μέχρι σήμερα εξαπολύουν λάσπη κατά των Ενωτικών και της Ιδέας. Οι περισσότεροι από εμάς δεν είχαμε την τιμή να ζήσουμε και να πολεμήσουμε τον τότε καιρό, δεν γνωρίζουμε τα γεγονότα την στιγμή που πολλά λέγονται κι ακούγονται από διάφορες πλευρές ενώ οι επιτροπές και ο περιβόητος φάκελος της Κύπρου που βρίσκεται πλέον στην κυπριακή βουλή, αναμένεται να δώσει το φώς στο τούνελ, μα δυστυχώς κάτι μας λέει ότι πολλά γεγονότα θα μείνουν για πάντα επτασφράγιστα μυστικά, είτε με δόλιο τρόπο είτε γιατί κάποιοι πρωταγωνιστές της περιόδου 1960-74 τα πήραν μαζί τους μια για πάντα.

Η αλήθεια, διαστρεβλώθηκε από πολλές μεριές, πότε κομματικών και πότε «δημοκρατών» και «αντιστασιακών», με τον συνήθη ισχυρισμό ότι «Χούντα και ΕΟΚΑ Β΄ έκαμαν το Πραξικόπημα». Κι αυτό, για να συκοφαντηθεί και να πληγεί μια ολόκληρη παράταξη και να εξυπηρετηθούν κομματικά και προσωπικά συμφέροντα.

Λόγω πολιτικών και ιδεολογικών καταστάσεων, πολλοί έγραψαν μύθους μέχρι και τερατουργήματα. Σ’ αυτό βοήθησε και το σκηνικό που επικράτησε στην Κύπρο και την Ελλάδα μετά τα γεγονότα του καλοκαιριού του 1974 και την επιστροφή του Μακαρίου στην Κύπρο. Κόμματα, με επί κεφαλής το ΑΚΕΛ, θεώρησαν συγκεκριμένα την περίοδο εκείνη ως ευκαιρία να γράψουν όσα και η φαντασία αδυνατεί να γεννήσει. Το πολιτικό σκηνικό ήταν τέτοιο δυστυχώς, που υποβοηθούσε στον βιασμό και της Ιστορίας και κάποιοι έχτισαν καριέρες.

 Βέβαια, δεν ήταν μόνο το ΑΚΕΛ και οι ομοϊδεάτες του κομμουνιστές στην Ελλάδα, που εκμεταλλεύτηκαν τις πολύ δύσκολες καταστάσεις που επικράτησαν στην Κύπρο μετά την τουρκική εισβολή, αλλά και άλλοι, που αυτοανακηρύχθηκαν «αντιστασιακοί» ή «δημοκράτες», ή και τα δύο μαζί! Μέλη της Αστυνομίας και γενικά δημόσιοι υπάλληλοι, που τίποτε δεν έκαμαν στην ουσία για προάσπιση του Μακαρίου (εφόσον ήταν απόντες κατά το Πραξικόπημα, ή και ήσαν ανήλικοι) αναγορεύτηκαν χρόνια μετά σε «αντιστασιακούς» ολκής και μάλιστα, πήραν προνόμια, αναδρομικά και με τόκους!

Στα ίδια επίσης πλαίσια, έρρευσε και αρκετό παραδάκι από κόμματα, οργανισμούς και εκκλησιαστικούς φορείς, για την έκδοση και κυκλοφορία «δημοκρατικών εφημερίδων», αλλά και βιβλίων, στη βάση των κατ’ επιταγή γεγονότων. Και ήταν τότε ακριβώς, που ανεφύησαν «ιστορικοί» και «συγγραφείς», που έγραψαν τόσες και τέτοιες αναλήθειες, που η ανθρώπινη διάνοια αδυνατεί να συλλάβει!

Ναι οι χουντικοί γνώριζαν για την εισβολή, αλλά ο καθένας έκανε αυτά που ήθελε και τον συνέφεραν. Το μέγα ερώτημα, κατά τα άλλα, παραμένει: Γιατί ο Μακάριος, ενώ είχε προειδοποιήσεις από πολλές πλευρές, έλεγε ότι Πραξικόπημα, που έφερε την εισβολή, δεν θα γίνει; Γιατί εξαφανίστηκε απ το προεδρικό αρκετή ώρα πριν ξεκινήσει η έφοδος σε αυτό; Γιατί να προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν πως το 3% των Κυπρίων (όσο έλαβαν οι Ενωτικοί του Ευδόκα) έκαναν το πραξικόπημα; Πώς γίνεται μετά τον θάνατο του Αρχηγού Διγενή κι ενώ χάθηκε ο έλεγχος της οργάνωσης, να επιρρίπτουν ευθύνες στην ΕΟΚΑ Β και στους αγνούς Ενωτικούς;  Και αφού έγιναν όλα τόσο μεθοδευμένα, ποια ήταν η αντίδραση των χιλιάδων οπαδών του Μούσκου; Πού κρύβονταν και γιατί δεν πήραν εντολή να αντιδράσουν;

Πώς γίνεται να προσπαθούν να μας πείσουν ότι άνθρωποι πατριώτες και Εθνικιστές οι οποίοι ήθελαν διακαώς την Ένωση με την Ελλάδα, να θέλανε παράλληλα να φέρουν την Τουρκία στην Κύπρο; Ποιόν κοροϊδεύουν; Το ότι κάποιοι έπεσαν θύματα του καλά οργανωμένου δικτύου αυτό είναι πεντακάθαρο,  γιατί όμως δεν ονοματίζουν;

Τα ερωτήματα αυτά παραμένουν αναπάντητα και επειδή εμείς μάθαμε να λέμε τις αλήθειες ναι, η Χούντα φέρει ακέραια ευθύνη για ότι τραγικό συνέβη στο νησί μας, όμως.. κάτι συναφές, αλλά πολύ σημαντικό:

Χούντα δεν ήταν μόνο ο Ιωαννίδης. Ήταν και οι Γκιζίκης, Μπονάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου και Γαλατσάνος και οι λοιποί πυλώνες του στρατιωτικού καθεστώτος των Αθηνών, τους οποίους, για ανεξήγητο λόγο, οι «δημοκράτες», οι «αντιστασιακοί» και οι βέροι συγγραφείς τους στην Ελλάδα δεν αναφέρουν τίποτα. Ούτε τους επικρίνουν ποτέ. Και γιατί όλοι οι πιο πάνω χουντικοί, έμειναν στις θέσεις τους και μετά την μεταπολίτευση, αποστρατεύτηκαν κανονικά και μέχρι θανάτου απολάμβαναν τις παχυλές συντάξεις τους;

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ απάντηση, όπως αναμένουνε εναγωνίως απάντηση και στο στυγνό διαχρονικό ερώτημα. Γιατί τόσες και τόσες Κυβερνήσεις που κυβέρνησαν Κύπρο και Ελλάδα από το 1974, δεν τόλμησαν να ανοίξουν τον «Φάκελο της Κύπρου»; Αν άφησαν, βέβαια, να υπάρχει κάτι ακόμη απ’ αυτόν, που να θίγει τα ινδάλματα-τροφοδότες τους…

Όπως προείπαμε, αυτά που γνωρίζουμε με στοιχεία τα αναφέρουμε..

Η Οργάνωση της ΕΟΚΑ Β, πέθανε στην κυριολεξία μετά το θάνατο του Αρχηγού της, αφού ο στρατηγός, ούτε αντικαταστάτη του είχε διορίσει, ούτε είχε μιλήσει ποτέ τι θα γινόταν στο μέλλον, όταν αυτός θα εξέλειπε. Επήλθε διχασμός στην συνέχεια άθελα τους οι απλοί Ενωτικοί και από υπερβολικό ζήλο για Ένωση με την μητέρα Ελλάδα, έπεσαν κάτω από την ομπρέλα των πρακτόρων του συστήματος.

Η ΕΟΚΑ Β΄ υπήρξε ο πέμπτος τροχός της πραξικοπηματικής άμαξας. Ο δε Σαμψών ήταν τελείως ΑΣΧΕΤΟΣ με το πραξικόπημα. Το πραξικόπημα οργανώθηκε από την Αθήνα και υλοποίησαν χουντικοί αξιωματικοί στην Κύπρο. Αιχμή πυρός των πραξικοπημάτων υπήρξε, δυστυχώς, η ΕΛΔΥΚ – Ελληνική Δύναμη Κύπρου – και επίλεκτες μονάδες της Κυπριακής Εθνοφρουράς υπό την ηγεσία χουντικών αξιωματικών».

Αξίζει να αναφερθεί η μαρτυρία στην επιτροπή για τον φάκελο της Κυπρου του Κ. Κομπόκη λοκατζή της 31ης μοίρας η οποία εισήλθε στις 15/7 στο προεδρικό..

«Είχα ρητή εντολή του ταξιάρχου Δημήτρη Ιωαννίδη να ανατρέψω τον Μακάριο. Όχι να τον σκοτώσω. Σχεδίασα την επίθεση εκείνο το πρωί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διαφύγει ο Μακάριος, αφήνοντας το πίσω μέρος δυτικώς και προς το ποτάμι του Προεδρικού Μεγάρου ελεύθερο. Και αυτό γιατί, μετά τη σύσκεψη στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου στο Πεντάγωνο, με κάλεσε προσωπικά σε άλλο γραφείο ο ταξίαρχος Δημήτρης Ιωαννίδης και μου είπε να διευκολύνω τον Μακάριο να φύγει. Όταν ετέθη το ερώτημα «Τι γίνεται εάν δεν προλάβει να διαφύγει;», η απάντηση του Ιωαννίδη ήταν: «Να τον συλλάβετε και να τον θέσετε υπό αυστηρό περιορισμό».

Και για να επανέλθουμε στο παρακράτος του Μακαρίου, με αιχμή δόρατος τα καπετανάτα υποστηρικτών του Προέδρου, αλλά και την προεδρική φρουρά και το «Εφεδρικό Σώμα», την Αστυνομία γενικά και λοιπούς ανθενωτικούς,  έδειχναν καθημερινά το πραγματικό τους απαίσιο πρόσωπο, με παντός είδους διώξεις και βασανιστήρια προσώπων που αντιπολιτεύονταν τον Μακάριο, τα οποία και συλλαμβάνονταν μαζικά, χωρίς στοιχεία πολλές φορές. Επρόκειτο περί οργίου.

Τα ερωτήματα που τίθενται είναι:

Θα ακουστεί ποτέ ότι οι ‘αντιστασιακοί’, «έπαιζαν σαν τα πουλιά τους Ενωτικούς από τις ταράτσες των δημόσιων κτιρίων»;

Θα ειπωθεί ποτέ, ότι η Αστυνομία έκανε παράνομα νυχτερινή εισβολή στις Κεντρικές Φυλακές, όπου και ξυλοκόπησε δεκάδες ανυπεράσπιστους κρατουμένους, πολιτικούς αντιπάλους του Μακαρίου;
Θα μαθευτεί ποτέ, η επιδρομή σε τυπογραφείο αντιπολιτευόμενης εφημερίδας την οποία διέταξε ο ίδιος ο Μακάριος, με την προτροπή στους αστυνομικούς «πηγαίνετε και να τους τα σπάσετε ούλλα»;

Θα ακούσετε ποτέ, ότι «καπεταναίοι» του μακαριακού παρακράτους κατέφυγαν στους Τούρκους της Λεύκας μετά το πραξικόπημα και τους έφερε πίσω η Ειρηνευτική Δύναμη μετά την εισβολή, χωρίς να τους ενοχλήσουν διόλου οι Τούρκοι;
Θα γνωσθεί ποτέ, ότι αστυνομικοί και επικουρικοί του Μακάριου απειλούσαν ιερωμένους και έβαζαν λουκέτο και χειροβομβίδες στις πόρτες, για να μην μπορούν να λειτουργήσουν;

Θα γνωσθεί ποτέ, ότι οι Μητροπολίτες Πάφου Γεννάδιος και Κιτίου Άνθιμος μόλις και γλίτωσαν το θάνατο από τον άγριο πετροβολισμό και τις συνεχείς εφορμήσεις εκατοντάδων μακαριακών, οι οποίοι είχαν αποκλείσει το κτίριο της Μητρόπολης στη Λεμεσό;

Θα γνωσθούν ποτέ λεπτομέρειες από τους άγριους βασανισμούς που υπέστησαν στην Πύλη Πάφου και σε άλλους αστυνομικούς σταθμούς εκατοντάδες πολιτικοί αντίπαλοι του Μακαρίου, οι δε δικαστές στους οποίους παρουσιάζονταν, με ελάχιστες τιμητικές εξαιρέσεις, αδιαφορούσαν;

Μέσα απ’ όλα αυτά τα οποία και γνωρίζουμε διότι κανείς δε μπορεί να μας πείσει για το αντίθετο, απορρίπτουμε κάθε υπόνοια ‘’εθνικής ενότητας’’ με αυτά τα ανθελληνικά στοιχεία που έσπειραν το μίσος κατά της Ελλάδας για χρόνια στην Κύπρο, και στεκόμαστε ασπίδα, σε όσους έδωσαν την ζωή τους για μια Κύπρο ελεύθερη κι Ελληνική. Το χειρότερο όλων ότι κάποιοι δεδηλωμένοι εθνικόφρονες κι Εθνικιστές, δεξιοί κι ακροδεξιοί, τους καταθέτουν στεφάνια για ψηφοθηρικούς και όχι μόνο λόγους, (“..τον αριστερό τον γνωρίζεις, τον ακροδεξιό όμως όχι, φοράει μάσκα, είναι ύπουλος επικίνδυνος και με αλλότρια συμφέροντα”).

Όλοι τους κάποια στιγμή θα έρθουν αντιμέτωποι με την ιστορία. Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο.

Έτσι λοιπόν, το καλά εκτελεσμένο σχέδιο της προδοσία παίρνει σάρκα και οστά, με πρωτεργάτη τον Μακάριο, τους Άγγλοαμερικάνους και τον Καραμανλή, και η Κύπρος διχοτομείται. Καθόλου τυχαίο δεν είναι πώς, οι μόνοι που πολέμησαν και κράτησαν την Κύπρο μέχρι την 2η εισβολή(20/7-14/8) όπου ανέλαβαν οι δημοκράτες, ήταν οι ήρωες της ΕΛΔΥΚ και οι ‘’εοκαβητατζήδες’’. Είναι αυτή η Νίκη κατά του τουρκικού στρατού που δεν ακούστηκε ποτέ από κανέναν, παρά μόνο σε βιβλία στρατιωτικών αγωνιστών και άλλων. Περιορισμένοι σε ένα 3% της κυπριακής γης, οι τούρκοι ανέμεναν την πτώση της Χούντας και την ανάληψη της εξουσίας από τους ‘’δημοκράτες’’ για να εκτελέσουν το έργο. Κατά γράμμα.

Επιστέγασμα της προδοσίας, οι συμφωνίες του 77’ με την σφραγίδα Μακαρίου – Ντεκτάς οι οποίες όριζαν για πρώτη φορά από επίσημα χείλη την αρχή της διζωνικότητας στο νησί πάνω στο τραπέζι των συνομιλιών. Και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Τιμή και δόξα λοιπόν, στους αγνούς αγωνιστές της Ενώσεως και σε όσους έμειναν πιστοί στο όραμα μέχρι τέλους και δεν προσκύνησαν/συμβιβάστηκαν ποτέ με τους προδότες. Όσα στεφάνια και αν καταθέσουμε στους ηρωικά μαχόμενους πεσόντες καταδρομείς και Ελδυκαρέους δεν είναι αρκετά. Ότι και να πούμε για τα παλικάρια μας είναι λίγο.

Καμία υπόκλιση, κανένας σεβασμός, καμία ενότητα και ομοψυχία με τους άψυχους ανθενωτικούς ψευτοαντιστασιακούς.

Ο εχθρός είναι εκ των έσω…!

Γραφείο Τύπου EAK

Πηγή

Leave a Reply