Τη νύχτα της 18ης προς 19η κοιμηθήκαμε «σαν πουλάκια». Αντίθετα με άλλες μάχες, που πολλοί ξενυχτούσαν πριν την επίθεση, τη φορά τούτη κοιμηθήκαμε σαν να είχε τελειώσει ο πόλεμος. Να ήταν η κούραση από τις νυχτερινές μετακινήσεις; Μπορεί. Αλλά ήταν και η ηρεμία ότι έρχεται το τέλος στα βάσανά μας. Και ότι θα είναι ένα τέλος θριαμβευτικό. Οι Αξιωματικοί του Λόχου είχαμε βολευτεί σε ένα καλύβι χτισμένο με λάσπη και κλαριά, που έμπαζε αέρα από χιλιάδες σχισμές. Κατά τις 4 το πρωί, με ξύπνησε ένας σύνδεσμος από το Τάγμα. Είχαν έρθει οι Διαταγές Επιχειρήσεων και ο Ταγματάρχης μας ήθελε να μας μιλήσει. Μαζευτήκαμε πίσω από ένα βράχο απότομο, κοντά στις προφυλακές.

Continue reading →